در هنگام بي تحركي، گيرنده هاي انسوليني واقع در غشاي سلولي جهت انتقال گلوكز از خون به داخل سلول در اثر گذر زمان و ايجاد هيپرتروفي سلولهاي چربي و ساير سلولها، حساسيت خود را نسبت به انسولين از دست داده و به عبارتي مقاوم به انسولين مي شوند؛(مقاومت به انسولین)،چون در حالت عادي و قبل از ايجاد چنين مشكلي گيرنده هاي سطح غشاي سلولي ناقل گلوكز را كه در داخل عمق سلولها قرار داشته به سطح سلول فرا مي خواند،اما در چنين حالتي با ايجاد مقاومت به انسولين و كاهش حساسيت گيرنده ها ،مقدار زيادي گلوكز در داخل خون وجود داشته و اجازه عبور به داخل سلول را نداشته وتجمع آن باعث بالا رفتن ميزان قند خون شده كه افراد ديابتي چنين حالتي را مي توانند داشته باشند؛ اما نقش بسيار موثر انقباض عضلاني و ورزش منظم بسيار جالب بوده كه با وساطت كلسيم ناشي از انقباض عضلاني، ناقلهاي درون سلولي نقش شبه انسوليني پيدا كرده و بدون حضور انسولين گلوكز را به داخل سلول منتقل مي كنند.اين نقش مهم ورزش ارزش بسيار بالايي در كمك با افراد ديابتي و همچنين افرادي كه در اثر بيماريهاي متابوليكي و در اصطلاح مقاوم به انسولين مي باشند، مهم مي باشد.